E-mail || انشعاب

 

      

             

 

 

Saturday, February 28, 2009

نخست آیینه ای در هستی غوطه ور بود که رو به هر سو می شد و نظاره می کرد آنچه که بود را.. هر آن کارش همین بود و فکرش مشغول به آنچه نمی دید بود
تا که از شور دانستن خرد شد و کره ای آینه ای ساخت.. پس همواره بی حرکت ماند
بعد ها گفتند که آیینگی هایش را زدوده و حبابی شده ...
خیلی ها بدنبالش رفته اند
خیلی ها بدنبالش گشته اند
اما جز هیچ نمی یابند
حباب ما با تلنگری شگفتی شد.

Saturday, February 21, 2009

آکروبات یعنی رها کردن ریسمان چنگ زدنی ، تعلیق و دوباره گرفتن آن .. شاید
لغزیدن روی پاشنه ای و دوباره دوپا شدن ؛ پریدن و رها شدن و بازگشت..
شاید باید بازگشت تا وقتی که تصمیممان این نباشد
رقص است آکروبات بر پوست موز های زندگی .. میدان رقص که با پوست های جدید پوسیده ها را می روبیم
من بلدم و یاد می گیرم
روی پوست موز آخری چرخش زیبایی داشتم و با پای دیگرم ادامه دادم..
پوست خربزه هم اگر باشد حرکت های تازه برایتان می سازم

Monday, February 16, 2009

با بلیطی که می خری می دانی که این قطار تو را به سرعت از بیابان هایی که هزاران نفر در آن پوسیده اند عبور خواهد داد
و وقتی ، ما شادمان از این اقبال ،با موسیقی ای که همواره در گوشمان جریان دارد پیاده می شویم و می فهمیم که این ایستگاه آن تعبیری نیست که از این موسیقی داریم ؛ سرگردان می شویم ، چرا که خوشبختی در امان بودن از بیابان را تجربه کرده ایم و اینک قطار رفته...
ممکن است چیزی آسیب ببیند
ممکن است چیزی خرد شود
و در پی آن دوباره سامان یابد
طوری که انگار از اول همین را می خواستیم