با بلیطی که می خری می دانی که این قطار تو را به سرعت از بیابان هایی که هزاران نفر در آن پوسیده اند عبور خواهد داد
و وقتی ، ما شادمان از این اقبال ،با موسیقی ای که همواره در گوشمان جریان دارد پیاده می شویم و می فهمیم که این ایستگاه آن تعبیری نیست که از این موسیقی داریم ؛ سرگردان می شویم ، چرا که خوشبختی در امان بودن از بیابان را تجربه کرده ایم و اینک قطار رفته...
ممکن است چیزی آسیب ببیند
ممکن است چیزی خرد شود
و در پی آن دوباره سامان یابد
طوری که انگار از اول همین را می خواستیم